Bilgeata

Yukarda üç ana ilkeye dikkatle baktığımızda evrende hiç bir şey yokken kendi kendine kendiliğinden veya kendi kendini yarattı diyemeyiz. Bu gerçeği, bilimsel temellere oturtmak için üç ana başlık konulmuştur. Bu önemli belgelere hepimizin bileceği örneklemelerle yanıt vermek mümkündür. ÖRNEKLEME:

Bilgisayar dediğimiz aygıt kendisini yine kendisi var etmiş olsaydı, yani bilgisayar kendisini kendisi yaratsaydı o zaman;

1-Bilgisayarın, bilgisayardan akıllı ve zeki olması gerekirdi.

2-Bilgisayarın, bilgisayarın dışında olması gerekirdi.

3-Bilgisayarın, bilgisayardan üstün olması gerekirdi.

Oysa; aşağıdaki karşılaştırmayı dikkatle incelersek bakınız nasıl bir sonuca ulaşıyoruz?

1-Bilgisayar, ne kendisinden akıllı ne de kendisinden zekidir.

2-Bilgisayar, bilgisayarın zaten kendisidir. Çünkü bilgisayar, bilgisayarın dışında değildir. Bilgisayar, bilgisayarın içindedir.

3-Bilgisayar, bilgisayardan ne üstündür ne aşağıdır.

Bazılarımızın aklına bu son maddede bilgisayarın bilgisayardan üstün olmadığı sav’ını incelerken; ‘’Daha gelişmiş bilgisayarlar çıkıyor.’’, diye düşünenler olursa, bu düşünmelerin bir yanılmadan kaynaklandığını söyleyebiliriz. Çünkü bizim burada incelediğimiz esas konumuz, bilgisayarın kendisinden üstün veya aşağı olmaması konusudur. Daha gelişmiş bilgisayar da kendisinden üstün değildir. Bu itibarla:

1-Bilgisayar, akıllı ve zeki biri tarafından yapılmıştır.

2-Bilgisayarı yapan, bilgisayarın dışındadır.

3-Bilgisayarı yapan, bilgisayardan üstündür.

Görülüyorki:

1-Bilgisayarı yapan mühendisler, bilgisayardan akıllıdır.

2-Bilgisayarı yapan, mühendisler bilgisayarın içinde değil dışındadır.

3-Bilgisayarı yapan, mühendisler bilgisayardan üstündür.

Eğer evren, kendisini kendisi yaratmış olsaydı veya kendi kendine var olmuş olsaydı, o zaman yukarıdaki ölçüye vurduğumuzda evrenin evrenden akıllı ve zeki olması gerekirdi. Oysa evren, ne kendisinden akıllıdır ne de zekidir. Aslında evrende akıl ve zekâ da yoktur.

Çünkü evreni yöneten yasalar, evrenin dışındaki bir güç tarafından evrene konulmuştur. Şayet evren kendi kendini yaratsaydı veya kendi kendine var olmuş olsaydı, bu tespitlerimize göre evren, evrenin dışında bir güç olması gerekirdi. Oysa evren: EŞİTTİR evrendir. Evren, evrenin ne içindedir, ne dışındadır. Yine bu belgelere göre eğer evren, kendi kendisini var etseydi veya kendi kendine var olsaydı, o durumda evrenin bu kadar güçlü evren yasalarını koyması için evrenin kendisi, kendisinden üstün olması gerekirdi. Halbuki evren= {denktir} evrendir.

Evreni “Varken yok olmaz, yokken var olmaz” diye nitelemek evrenin var oluş gerçeğine aykırıdır. Evreni varken yok olmaz olarak tasavvur etmek ve onu bu niteliklerle nitelendirmek evrene başlangıçsızlık ve sonsuzluk niteliği yüklemek olur ki, bu da evrenin tanrılaştırılması anlamına gelir. O zaman başı ve sonu olmayan, ezeli ve ebedi olan bir evrenin içinde ölümlü, dirimli, yanan, yok olan, tükenen, buharlaşan gazlar, katılar bulunmazdı. Çünkü ezeli ve ebedi olan değişmez, değiştirilemez, bir halden başka bir hale girmez sıfatlarıyla sıfatlanmıştır. Bu durumda evren, kendisi ezeli ve ebedi olacak, değişmeyecek, bir halden başka bir hale girmeyecek, niteliklerinde ve zatında hiç bir değişiklik olmayacak, ama bir taraftan genişleyecek öbür taraftan bozulanları, pörsüyen, sölpüyenleri, yok olanları, yakılanları cevherinde barındıracak. Bu, gerçekten utanç verici bir düşüncedir.

Evrene başlangıçsızlık ve sonsuzluk, ezeli ve ebedi sıfatları yüklendiği takdirde hem evren ve hem de evren yasalarının bizzat zaruri/zorunlu olmaları, yani zorunlu yasalar olmaları gerekir. Zaruri/zorunlu teriminin iyi anlaşılması için, bu terimin yükleminin de iyi anlaşılması lazımdır. Zaruri terimi: {o olmadıkça hiçbir şey olmaz. yahut, “onun varlığı zaruridir” dediğimizde onun varlığı, başka birinin varlığına muhtaç olmadan var-dır.} demiş oluyoruz. Şu duruma göre gerek tabiat/doğa yasaları ve gerekse evrensel yasaların varlıkları bizzat zaruri/zorunlu olmak icap eder. Yani evren, kendi kendine varsa, evrenin yasaları da kendi kendine vardır demektir. Evrenin bağlı bulunduğu yasaların bizzat zaruri/zorunlu olmaları halinde o zaman evren, zorunlu değildir. Zorunlu olamaz. Çünkü ya evren zaruridir/zorunludur, yani kendi kendine olmuştur ya evren yasaları kendi kendine olmuştur. Şayet evren bizzat var ise, yani varlığı kendinden ise o zaman evreni kuşatan yasalar, kendi kendine olmamıştır.

Eğer evren yasaları bizzat var ise, yani varlığı kendinden ise, o zaman evren, sonradan yaratılmıştır. Aslında evren yasaları, evrene hükmetmektedir. Kütle çekim etkileri, merkez kaç güçleri ve daha nice milyon yasalar evreni yönetmekte ve evrenin içinde bulunan bütün varlıkları bir arada tutmakta, evrenin çökmesini engellemektedir. Evren yasaları, işlevini kaybettiği, görevini tamamladığı andan itibaren, evreni dengede, bir arada tutan evrensel bir güç kalmayacağı için evren çökecektir. İşte buna kıyamet diyoruz. Şu halde evren, evrensel yasalar tarafından yönetiliyor demektir. Öyleyse, evren yasaları tarafından yönetilen bir evrenin, ezeli ve ebedi olması, yani kendi kendini yaratmış olması bilimsel olarak imkân dışıdır.

Evren yasalarına gelince, evren yasaları, evrenle birlikte yaratılmıştır. Öyleyse, yaratılmış olan evrenin yasaları da yaratılmıştır. Çünkü evren yasalarının evrenin dışında olmaları, evrenden sonra var olmaları, evrenden önce olmaları da mümkün değildir. Evren, yaratılırken, yasaları da kendisi ile yaratılmıştır. Çünkü evren, hız, suret/form, şekil, zaman, hareket, hız ve yasalar birlikte ve aynı anda yaratılmıştır.

Evren yasalarını evrenden alırsanız, ne evren kalır ne yasalar kalır. Evren yasaları evrene hükmettiğine göre, bu yasalar evrenden güçlüdür. Çünkü bir şeye hükmeden ona egemen olan, hükmettiğinden daha üstündür. Buna göre evren yasaları ve evren: Önlü ve sonlu olduğuna göre evrenden üstün, evrenin dışında bir varlığın bunları yaratmış olması hem bilimsel hem aklen ortaya konulmuş oluyor.

Bizzat var olmak, hiçbir şeye muhtaç olmamak, her şeyin kendisine muhtaç olması, değişmez, vazgeçilmez niteliklere sahip olması, evren hakkında kullanılamaz. Çünkü evren, Huble veya kırmızıya kayma Yasasına göre: 180.000 km/s genişlemektedir. Genişleme demek, bir halden başka bir hale girmek, yani değişmektir. Başlangıçsızlık ve sonsuzluk sıfatı, değişmemeyi zorunlu kılar.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَالسَّمَاء بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ

“GÖĞÜ ELİMİZLE BİZ KURDUK. BİZ GÖĞÜ GENİŞLETİYORUZ, {GENİŞLETMEKTEYİZ.}” Zariyat 51/47

Ezeli ve ebedi olan ise, bölünmez, parçalanmaz, eskimez, pörsümez, yenilenmez, değiştirilemez, değişikliğe uğratılmaz, çürümez, halden hale girmez, uyumaz, uyuklamaz, büyümez, küçülmez, kısalmaz, uzamaz, irkilmez, durmaz. Bu nitelikler ezeli ve ebedi olmayanda bulunmaz.

Evrenin bir başka özelliği de bir mekân kaplamış olmasıdır. Madde; “mekânda yer tutan” olarak tarif edilir. Gerek bizler, gerek dünyamız ve gerekse evrenin içindeki bütün varlıklar bir mekânda yer tutuyorlar. Bu mekânın adı da evrendir. Öyleyse evren, bir mekânlar manzumesi, mekânların mekânıdır. Kendisi de bir mekânda yer tutmaktadır. Eğer evren kendi kendine veya tesadüfen var olmuş olsaydı, Mekânları içinde barındırmaması, mekânda yer tutmaması gerekir. Oysa evren, hem kendisi mekândır, hem kendisinde mekân tutulmaktadır. Şu hale göre evren, bir maddedir ve yaratılmıştır. Kâinat, yani evren, yaratılmış bir varlıktır. Onun bir başlangıcı bir sonu vardır. Evrenin başlangıcı bilim adamlarınca kayıp radyasyonun-ışınımın- bulunmasıyla 14.5= on dört buçuk milyar yıl önce yaratıldığı belgelendi.

Biz ise bunları, Kur’an-ı Kerim’in belli bir bölümünden okuyucuya intikal ettirmiş, sunmuş bulunuyoruz. Evrenin ilk yaratıldığı anın benzer bir modelini parçacık fiziğiyle uğraşan bilginler çekirdek hızlandırıcılarında temsili olarak yapmaya uğraşmışlar ve yakın bir ölçekle bunu ortaya koymuşlardır.

’Fizikçilerin parçacık hızlandırıcılarında elde ettikleri; 5.000 GeV’ luk enerji düzeylerinde elde ettikleri bilgilerle, daha yüksek 10¹⁵GuV’luk enerji düzeylerinde neler olabileceğini tahmin edebilmektedir. İşte bu bilgilerin yardımıyla, kâinatın ilk yaratılış anındaki çok yüksek sıcaklık altında, proton, nötron, elektron, nötrino, foton, kuark, lepto-kuark vs. gibi temel parçacıkların nasıl davranacaklarını sadece teorik olarak değil, empirik/deneysel olarak da kestirebilmektedirler. Yeni parçacık hızlandırıcılarında geçici bir an ilk yaratılış anından hemen sonrasında, başlangıçtan bir saniyenin milyon x milyon anında biri kadar minik bir zaman sonrasını astronomik sıcaklıklarına ulaşmak, ilk patlamadaki şartları geçici bir süre taklit etmek mümkün olmaktadır.

Şu an evrende bulunan bütün elementler ve atomlar bu Bing Bang sırasında yaratılmışlardır. Ünlü kimyacı Lavuisier’in ‘’Madde yok olmaz, kaybolmaz ve yine yeniden yoktan yaratılmaz’’ diye formülleştirdiği madde ve enerji korunum yasası, Big Bang sonrası için geçerlidir. Artık Lavuisier’in {Lavaziye}nin bu kanunu da maddeyi enerjiye, enerjiyi maddeye çevirdiğimiz günlerle birlikte geçerliliğini yitirmiştir.

Evrenin ezeli, başlangıçsız olmadığının birçok kanıtları vardır. Bunların başında da, ‘’Elementlerin yarı ömrü’’ tabir edilen bozulmadır. Atom dünyasının en dayanıklı birinci temel maddi partikülü kabul edilen ‘’proton’’un bile yarı ömre sahip olduğunu biliyoruz. Her ne kadar protonun yarı ömrü, kâinatın yaşı kadar uzunsa da, bu bile maddenin ezeli olmadığının en net cevabıdır.

Uzmanlar; Planck sabitesinden, ışık hızı sabitesinden ve gravitasyon sabitesinden yararlanarak zaman, mekân ve enerjinin bölünmez en küçük birimini hesapladılar. En küçük zaman aralığı olarak 10^-43saniyeyi buldular. İşte bilim adamları doğumdan {evrenin yaratılma anından} hemen sonrası için 10^-43 saniye gibi çok minik bir zaman sonrası için tahminlerde bulunmaya cesaret edebilmektedirler. Dedik ya, tahmin veya senaryo T=0 anının her şeyin başlangıcı ve yaratılış anı olarak bilmekteyiz. İşte şimdi yaratılış başladıktan bir saniyenin 10⁴³saniye sonrasında olup bitenlerin en son rötuşlanmış senaryolarını aşağıda bulacaksınız.

“Yaratılıştan 10-⁴³saniye sonra; artık enerji, zaman rakamsal olarak tarif edilmeye, mekân da boyut olarak hesaplanır duruma gelmiştir.

Elektro manyetik kuvvet ile zayıf nükleer kuvvet birbirinden ayrı ayrı görülmeye başladığında, başlangıçta saniyenin milyonda biri kadar bir zaman geçmiş, sıcaklık da; 10¹³ K^{0 ‘ye}düşmüş bulunmaktaydı. Bu dönemde Kuarklar üçer üçer birleşmeye başlamışlar, proton ve nötronlar, yani nükleonlar varlık sahnesine çıkmaya başlamışlardır. Bu dönemden önce evren, âdetâ bir Kuark çorbasıydı. Bu kozmik çorbadaki hadronlar (nükleon ve mezonlar) aşağı yukarı eşit sayıdaydı. Baryonlar, {ağır hadronlar, proton ve nötronun kararsız şekilleri}nin sayısının anti baryonlara milyarda bir oranda fazla olduğunu söylemiştir. Baryonlarla karşıt baryonlar birbirlerini ikişer ikişer yok etmekte ve çok yüksek enerjili gamma fotonları da maddeleşerek, baryon-antibaryon çiftlerini vermektedir.” ^{Tanrıya Koşan Fizik Sadettin MERDİN Timaş yay. İstanbul 1998. Sh. 269’kadar}